Taner Bey hatırlayacaktır. Yıllar evvel onun evinde bir yılbaşı için toplanmıştık.
Taner’in iyi bir ev sahipliÄŸi yapacağından dolayı ben de bir ÅŸeyler hazırlama ihtiyacı duymuÅŸtum. En kolay olanı ise herkese birer hediye almaktı. Bunu tercih ettim ancak…
Aklıma bir hinlik geldi. Bütün hediyeler defter olacaktı ama en kaliteli defter en kötü ambalaj kağıdı -sarı paket kağıdına- ve küçük bir paket ile; en ucuz ve basit olanı da büyük şaşalı bir kutu ve ambalajla hazırladım.
Kesinlikle kolay olmadı. O en büyük hediye için çok çaba harcadım. İçine koyduÄŸum paket kağıtları için defterden birkaç kat fazla para ödemek zorunda kaldım. Paket kağıtlarının kesinlikle ucuz bir kırtasiye ürünü olmadığını anladım. … Ama kesinlikle buna deÄŸdi.
Sonra herkes çok düşünerek hediyesini seçti. Bana da seçilmeyen kalmıştı.
En küçüğün, bir veya da iki büyüğü
Hediyeler açılmadan önce anlamlı bir konuÅŸma yapmayı da ihmal etmedim: “Bu defterler ile yeni yıl içinde neler yapmak…”
BoÅŸ laflar ettim yani.
Sonra herkes en küçük paketi seçenden başlayarak, sıra ile hediyelerini açtı. Bu süre zarfında da en büyük hediyeyi alan dostumun ayakları -hediyesini açmadan- suya erdi.
Güzel bir gece olmuştu. Şimdi bunları hatırlaması bile hoş. Yazmak ise harika
[Kaynak]